Met horten en stoten, vallen en opstaan, wordt dit weblog al sinds 2004 bijgehouden. In 2004 kreeg ik een ernstig hartinfarct waaraan ik bijna overleed. Ik deed met Michel iets in webdesign en op onze server verscheen het eerste blog. Een heel kort stukje om de omgeving op de hoogte te houden van de ontwikkelingen die ik in coma doormaakte op de CCU (intensive care)
Later, toen ik zelf weer in staat was te schrijven, groeide het blog uit tot een veelgelezen steun en toeverlaat voor hartpatiënten uit het hele land en daarbuiten. Ik hield er dan ook een aantal leuke al dan niet virtuele contacten aan over. Het weblog was lange tijd mijn uitlaatklep en contact met de buitenwereld. En eerlijk gezegd is het dat nog wel. Mijn leven speelt zich voor een groot deel af langs de digitale snelwegen en zijweggetjes.
Lange tijd verwaarloosd lagen de oude stukken van het weblog op mijn digitale zolder tussen andere zooi als langvergeten MP3tjes, foto's en programmaatjes die 'vast nog wel een van pas zullen komen'. Een groot deel is voorgoed verloren gegaan maar wat over is, schetst een goed beeld van mijn leven sinds het infarct. Lach erom, huil erom, erger je zoals velen hebben gedaan en zoek er steun in. Het is niet altijd makkelijk leesvoer maar wel altijd steeds recht uit mijn twee harten.
- En oh ja... om de leesbaarheid te bevorderen, staat het archief in omgekeerde blogvolgorde. Wat wil zeggen dat het jongste artikel bovenaan staat. -
